Kwele

Kwele zajmują wielki region leśny na granicy Gabonu, Kamerunu i Republiki Konga. Ich społeczności wiejskie obejmowały wiele linii rodowych i były zarządzane w zwykły sposób dla “bezgłowych” towarzystw równikowych, które są rozproszone i mniej lub bardziej nieformalne. Kwele uważają, że niewyjaśnione zgony, epidemia ospy i inne tajemnicze zagrożenia dla dobrobytu jednostek lub społeczności są powodowane przez czary. Uważa się, że czarownice żyją w męskich lub żeńskich gospodarzach, z których wyłaniają się w nocy, aby żywić się narządami wewnętrznymi swoich ofiar. Antidotum na czary to beete rytuał, który obejmuje zamaskowane występy. Kult beete wzmacnia jedność i utrzymuje porządek społeczny. Rytuał beete, który trwał przez tydzień, otwierał się wraz z odejściem ludzi do lasu, aby polować na antylopy, których mięso, doprawione lekarstwami, musiało być zjedzone podczas posiłku podczas ceremonii zamknięcia. Podczas polowania kobiety i dzieci przebywały w wiosce; po jednym lub dwóch dniach maski eukowe “opuszczą” las, wejdą do wioski i zaprosą ludzi do tańca i śpiewu. Euk ma na myśli zarówno “ducha lasu ochronnego”, jak i “dzieci beete”. Ma płaską powierzchnię i często ma wybieloną twarz w kształcie serca, trójkątny nos, oczy fasoli i małe lub nieistniejące usta. Ta maska ​​z dwoma dużymi rogami przedstawia antylopę. Twarze są zwykle malowane białą ziemią kaolinową, pigmentem kojarzonym przez Kwele światłem i przejrzystością, dwoma zasadniczymi czynnikami w walce ze złem. Później inna maska, gon (goryl), zapowiedziana przez dzwony, wejdzie do niej; kobiety natychmiast zamknęły wszystkie domowe zwierzęta w chatach; każdy zacznie szukać schronienia. Gon jest niebezpieczną maską. Osoba nosząca maskę gon jest naga – w przeciwieństwie do osoby ubranej w ekuk, która nosi szeroką spódnicę z włókien. Maska gon jest zrobiona na obrazie czaszki goryla, zwierzę bało się Kwele z powodu częstego niszczenia ich plonów. Maski są zawieszone w domach Kwele i noszone podczas tańców związanych z ceremoniami inicjacyjnymi kultu beete. Ich zadaniem było “rozgrzanie” wiejskiej atmosfery, aby aktywować korzystne siły. Maski sprawiły, że duchy się zamanifestowały. Wchodząc do wioski przy akompaniamencie muzyki, męskie duchy tańczyły rytmicznie, podczas gdy kobiece duchy (również tańczone przez mężczyzn) powoli tasowały.

Niektóre inne maski mają oczywiste cechy zwierząt lub ptaków i noszą ich imiona; inni są enigmatyczni w swojej tożsamości. Powstają również stylizowane rzeźby o podobnych rysach twarzy. Wewnątrz chatek Kwele można znaleźć rzeźbione tablice.